На падставе некалькіх соцень публікацый аналізуюцца асноўныя тэндэнцыі развіцця даследаванняў паўстання 1863–1864 гг., праведзеных беларускімі гісторыкамі. Вызначаюцца такія асноўныя тэндэнцыі, характэрныя для сучаснага этапу, як значная актыўнасць даследаванняў і істотнае расшырэнне кола праблем, пытанняў ці аспектаў. З іншага боку адзначаецца наяўнасць некалькіх важных праблем, якія маюцца ў развіцці гістарыяграфіі, – вялікі ўплыў пазанавуковых фактараў, празмерная канцэнтрацыя ўвагі на К. Каліноўскім, нізкая якасць правядзення даследаванняў і няўжытасць шматлікіх крыніц і іх комплексаў. […]
Падобныя запісы
Лісейчыкаў Дзяніс Васільевіч. Візіты уніяцкіх цэркваў 1680-1682 гг. у фондах Нацыянальнага гістарычнага архіва Беларусі
У апошнія дзесяцігоддзі актывізацыі духоўнага жыцця беларускага грамадства значна ўзрасла цікавасць да канфесійнай гісторыі, у тым ліку гісторыі уніяцкай царквы.…
Червинская Ольга Владимировна. Революционно-террористическая деятельность учителя Якова Безмена в 1905-1907 гг.
Артикул: Скачать предисловие
Голубович Алла Куприяновна. Рукописные материалы НИАБ
Архивные документы – это национальный фонд «исторической памяти». А начнем мы наш рассказ с пергаментных рукописей (грамот), хранящихся в Национальном…
