На падставе некалькіх соцень публікацый аналізуюцца асноўныя тэндэнцыі развіцця даследаванняў паўстання 1863–1864 гг., праведзеных беларускімі гісторыкамі. Вызначаюцца такія асноўныя тэндэнцыі, характэрныя для сучаснага этапу, як значная актыўнасць даследаванняў і істотнае расшырэнне кола праблем, пытанняў ці аспектаў. З іншага боку адзначаецца наяўнасць некалькіх важных праблем, якія маюцца ў развіцці гістарыяграфіі, – вялікі ўплыў пазанавуковых фактараў, празмерная канцэнтрацыя ўвагі на К. Каліноўскім, нізкая якасць правядзення даследаванняў і няўжытасць шматлікіх крыніц і іх комплексаў. […]
Падобныя запісы
Лісейчыкаў Дзяніс Васільевіч. Уніяцкія парафіі «Тураўскай епархіі» ў XVI–XVIII стст.
Тураўская епархія з’яўляецца адной з самых старажытных на беларускіх землях. Яна была заснавана ў канцы Х ст. як адміністрацыйная адзінка…
Дзянісаў Уладзімір Мікалаевіч. Новыя дакументы да біяграфіі і радавода Марка Шагала.
Нягледзячы на тое, што творчасці Марка Шагала прысвечана вялікая колькасць публікацый, яго жыццёвая біяграфія даследавана далёка не поўнасцю. У першую…
Козлов Владимир Леонидович. Малоизвестные документы из жизни Наполеона Орды
Наполеон Орда (11.02.1807—26.04.1883) занимает особое место среди выдающихся деятелей культуры Беларуси. Н. Орда является неординарной личностью, его деятельность многогранна. В…
