На падставе некалькіх соцень публікацый аналізуюцца асноўныя тэндэнцыі развіцця даследаванняў паўстання 1863–1864 гг., праведзеных беларускімі гісторыкамі. Вызначаюцца такія асноўныя тэндэнцыі, характэрныя для сучаснага этапу, як значная актыўнасць даследаванняў і істотнае расшырэнне кола праблем, пытанняў ці аспектаў. З іншага боку адзначаецца наяўнасць некалькіх важных праблем, якія маюцца ў развіцці гістарыяграфіі, – вялікі ўплыў пазанавуковых фактараў, празмерная канцэнтрацыя ўвагі на К. Каліноўскім, нізкая якасць правядзення даследаванняў і няўжытасць шматлікіх крыніц і іх комплексаў. […]
Падобныя запісы
Лісейчыкаў Дзяніс Васільевіч. Візіты уніяцкіх цэркваў 1680-1682 гг. у фондах Нацыянальнага гістарычнага архіва Беларусі
У апошнія дзесяцігоддзі актывізацыі духоўнага жыцця беларускага грамадства значна ўзрасла цікавасць да канфесійнай гісторыі, у тым ліку гісторыі уніяцкай царквы.…
Рындин Сергей Николаевич. Иностранные подданные в Беларуси (конец XVIII – начало ХХ в.)
Сборник документов посвящен актуальной научной проблеме прибытия и проживания на территории Беларуси подданных иностранных государств в период вхождения нашей страны…
Артюх Дмитрий Владимирович. Численный и социальный состав городского населения Беларуси во второй половине XIX – начале XX в.
Рост населения городов и городских поселений, складывание социальных групп, которые явились основой формирования классов буржуазного общества неоднократно отмечалось как тенденция…
