На падставе некалькіх соцень публікацый аналізуюцца асноўныя тэндэнцыі развіцця даследаванняў паўстання 1863–1864 гг., праведзеных беларускімі гісторыкамі. Вызначаюцца такія асноўныя тэндэнцыі, характэрныя для сучаснага этапу, як значная актыўнасць даследаванняў і істотнае расшырэнне кола праблем, пытанняў ці аспектаў. З іншага боку адзначаецца наяўнасць некалькіх важных праблем, якія маюцца ў развіцці гістарыяграфіі, – вялікі ўплыў пазанавуковых фактараў, празмерная канцэнтрацыя ўвагі на К. Каліноўскім, нізкая якасць правядзення даследаванняў і няўжытасць шматлікіх крыніц і іх комплексаў. […]
Падобныя запісы
Лісейчыкаў Дзяніс Васільевіч. Візіты уніяцкіх цэркваў 1680-1682 гг. у фондах Нацыянальнага гістарычнага архіва Беларусі
У апошнія дзесяцігоддзі актывізацыі духоўнага жыцця беларускага грамадства значна ўзрасла цікавасць да канфесійнай гісторыі, у тым ліку гісторыі уніяцкай царквы.…
Цвор Алеся Сергеевна. Битва под Плевной, кони, люди…: будни уездного города Невеля в годы русско-турецкой войны
Фонд «Витебское губернское правление Министерства внутренних дел, город Витебск Витебского уезда Витебской губернии» (1416) один из самых объемных, хранящихся в…
Matwiejczyk Dzmitry. Pamiętnikarstwo XIX wieku we współczesnej historiografii białoruskiej: osiągnięcia i problemy rozwoju
Po 1991 r. studiowanie pamiętników XIX w. stało się jednym z głównych zadań białoruskichuczonych. Proces ten, który powoli rozwijał się…
