У XVIII ст. баяры як асобная група вясковага насельніцтва, прамежкавая паміж ваенна-служылымі зямянамі і чыншава-паншчынным сялянствам [34, s. 88], па сваім сацыяльным статусе набліжалася да апошняга. Прынамсі, такое меркаванне пануе ў гістарыяграфіі. Яно грунтуецца на паступовым сціранні баярскіх асаблівасцей у павіннасцях 1 – асноўным абавязкам баяр рабілася выплата чыншу, таксама яны прыцягваліся да выканання дадатковых павіннасцей, часам нават паншчыны. У меншай ступені ўвага надавалася самаўсведамленню сябе з боку баяр – ці захоўвалі яны памяць пра свой адносна прывілеяваны статус і як да яго ставіліся ўласнікі зямлі, на якой баяры пражывалі. Шмат у чым такое становішча абумоўлена адсутнасцю крыніц – інвентары і іншая гаспадарчая дакументацыя мала прыдатныя для такога кшталту даследаванняў. […]
Падобныя запісы
Пастанкевіч Т.С. Школа для дзяцей пры мазалаўскім манастыры ў ХІХ ст. (Па матэрыялах Нацыянальнага гістарычнага архіва Беларусі).
Школа Для Дзяцей Пры Мазалаўскім Манастыры Ў Хіх Ст. (Па Матэрыялах Нацыянальнага Гістарычнага Архіва Беларусі) Манастыры заўсёды былі не толькі…
Дзянісаў Уладзімір Мікалаевіч. Новыя дакументы да біяграфіі і радавода Марка Шагала.
Нягледзячы на тое, што творчасці Марка Шагала прысвечана вялікая колькасць публікацый, яго жыццёвая біяграфія даследавана далёка не поўнасцю. У першую…
Глінскі Яўген Станіслававіч. Родавыя легенды шляхты ўсходнеславянскага паходжання ў Вялікім Княстве Літоўскім: тэндэнцыі развіцця ў XVII ст.
Першыя па часе стварэння легенды аб паходжанні асобных арыстакратычных родаў фіксуюцца ў другім беларуска-літоўскім летапісным зводзе («Хроніка Вялікага Княства Літоўскага…
