У XVIII ст. баяры як асобная група вясковага насельніцтва, прамежкавая паміж ваенна-служылымі зямянамі і чыншава-паншчынным сялянствам [34, s. 88], па сваім сацыяльным статусе набліжалася да апошняга. Прынамсі, такое меркаванне пануе ў гістарыяграфіі. Яно грунтуецца на паступовым сціранні баярскіх асаблівасцей у павіннасцях 1 – асноўным абавязкам баяр рабілася выплата чыншу, таксама яны прыцягваліся да выканання дадатковых павіннасцей, часам нават паншчыны. У меншай ступені ўвага надавалася самаўсведамленню сябе з боку баяр – ці захоўвалі яны памяць пра свой адносна прывілеяваны статус і як да яго ставіліся ўласнікі зямлі, на якой баяры пражывалі. Шмат у чым такое становішча абумоўлена адсутнасцю крыніц – інвентары і іншая гаспадарчая дакументацыя мала прыдатныя для такога кшталту даследаванняў. […]
Падобныя запісы
Матвейчык Дзмітрый Часлававіч. Крыніцазнаўчы патэнцыял матэрыялаў Нацыянальнага гістарычнага архіва Беларусі ў вывучэнні гісторыі ссылкі пасля паўстання 1863–1864 гг. і працэсу вяртання на радзіму
Крыніцазнаўчы патэнцыял матэрыялаў Нацыянальнага гістарычнага архіва Беларусі ў вывучэнні гісторыі ссылкі пасля паўстання 1863–1864 гг. і працэсу вяртання на радзіму.…
Garkovich Natalya Viktorovna. The “Induced” Reformation: the Inner Processes in the Orthodox Church in the Polish-Lithuanian State (late 16th – early 17th century)
Abstract: The article is dedicated to the inner problems and processes in Orthodox Church of Kiev Metropolitanate at the end…
Лісейчыкаў Дзяніс Васільевіч. Надмагільныя камяні з «рускімі» надпісамі XVI–XVII стст. каля в. Малькавічы Ганцавіцкага раёна
Предисловие: Скачать предисловие
