У артыкуле аналізуецца становішча жыхароў Валмянскай воласці Мінскага павета Мінскай губерні, якія былі пераважна прымусова пераведзены ў праваслаўе пасля закрыцця мясцовага касцёла ў другой палове 60-х гг. ХІХ ст. Адзначаецца, што былыя каталікі не пагаджаліся на прыняцце новага веравызнання, імкнуліся атрымаць дазвол вярнуцца ў заходні абрад, а пасля адмоў у гэтым таемна захоўвалі каталіцкую ідэнтычнасць. Звяртаецца ўвага на тое, што пасля выдання ў 1905 г. указа аб асновах вераця.
Падобныя запісы
Матвейчык Дзмітрый Часлававіч. Браты Янушкевічы і тавянізм: складаныя шляхі Вялікай эміграцыі
Жыццё і дзейнасць па-за межамі радзімы ўдзельнікаў паўстання 1830–1831 гг. усё часцей у апошні час трапляе ў поле ўвагі беларускіх…
Кутукова Галина Николаевна. Место реставрации в системе мер обеспечения сохранности документов (цели, задачи, принципы)
Реставрация является важнейшим направлением практической деятельности по обеспечению сохранности архивных документов. В переводе с латинского реставрация означает «восстановление». Восстановление прочности…
Метрычныя кнігі уніяцкіх цэркваў Беларусі XVIII ст.: асаблівасці складання і захавання
(апублікавана ў зборніку матэрыялаў канферэнцыі «Нацыянальны гістарычны архіў Беларусі: гісторыя і сучаснасць», прысвечанай 70-годдзю НГАБ) Адным з асноўных накірункаў душпастырскай…
