У артыкуле аналізуецца становішча жыхароў Валмянскай воласці Мінскага павета Мінскай губерні, якія былі пераважна прымусова пераведзены ў праваслаўе пасля закрыцця мясцовага касцёла ў другой палове 60-х гг. ХІХ ст. Адзначаецца, што былыя каталікі не пагаджаліся на прыняцце новага веравызнання, імкнуліся атрымаць дазвол вярнуцца ў заходні абрад, а пасля адмоў у гэтым таемна захоўвалі каталіцкую ідэнтычнасць. Звяртаецца ўвага на тое, што пасля выдання ў 1905 г. указа аб асновах вераця.
Падобныя запісы
Матвейчык Дзмітрый Часлававіч. Паўстанне 1863–1864 гг.: крыніцы з Нацыянальнага гістарычнага архіва Беларусі (агульны агляд)
Паўстанне 1863 1864 гг., якое таксама ў гістарыяграфіі атрымала назву “студзеньскае” (ад месяцу яго пачатку) з’яўляецца да гэтага часу адной…
Matwiejczyk Dzmitry. Rozwój biografistyki i regionalistyki powstania styczniowego na Białorusi w historiografii polskiej okresu międzywojennego
PRZEGLĄD WSCHODNIOEUROPEJSKI X/1 2019: 89–101 Dzmitry Matveichyk ORCID https://orcid.org/0000-0003-0672-2285 Narodowe Historyczne Archiwum Białorusi ROZWÓJ BIOGRAFISTYKI I REGIONALISTYKI POWSTANIA STYCZNIOWEGO NA…
Палтаржыцкая (Статкевіч) Надзея Мікалаеўна. Мінск і род Радзівілаў: зямельныя ўладанні магнатаў у горадзе
Ужо з другога дзесяцігоддзя XVI ст. у складаную мазаіку гісторыі Мінска (Мінска) уплятаюцца падзеі і факты, што звязаны з прадстаўнікамі…
