У артыкуле аналізуецца становішча жыхароў Валмянскай воласці Мінскага павета Мінскай губерні, якія былі пераважна прымусова пераведзены ў праваслаўе пасля закрыцця мясцовага касцёла ў другой палове 60-х гг. ХІХ ст. Адзначаецца, што былыя каталікі не пагаджаліся на прыняцце новага веравызнання, імкнуліся атрымаць дазвол вярнуцца ў заходні абрад, а пасля адмоў у гэтым таемна захоўвалі каталіцкую ідэнтычнасць. Звяртаецца ўвага на тое, што пасля выдання ў 1905 г. указа аб асновах вераця.
Падобныя запісы
Дзянісаў Уладзімір Мікалаевіч. Касцёлы г. Мінска ў XVI – пачатку XX стст. (паводле дакументаў НГАБ)
На працягу амаль тысячагадовай гісторыі ў Мінску склаліся багатыя рэлігійныя традыцыі. Дастаткова сказаць, што ў канцы XVIII ст. у горадзе…
Пастанкевіч Т.С. Школа для дзяцей пры мазалаўскім манастыры ў ХІХ ст. (Па матэрыялах Нацыянальнага гістарычнага архіва Беларусі).
Школа Для Дзяцей Пры Мазалаўскім Манастыры Ў Хіх Ст. (Па Матэрыялах Нацыянальнага Гістарычнага Архіва Беларусі) Манастыры заўсёды былі не толькі…
Матвейчык Дзмітрый Часлававіч. Браты Янушкевічы і тавянізм: складаныя шляхі Вялікай эміграцыі
Жыццё і дзейнасць па-за межамі радзімы ўдзельнікаў паўстання 1830–1831 гг. усё часцей у апошні час трапляе ў поле ўвагі беларускіх…
