У артыкуле аналізуецца становішча жыхароў Валмянскай воласці Мінскага павета Мінскай губерні, якія былі пераважна прымусова пераведзены ў праваслаўе пасля закрыцця мясцовага касцёла ў другой палове 60-х гг. ХІХ ст. Адзначаецца, што былыя каталікі не пагаджаліся на прыняцце новага веравызнання, імкнуліся атрымаць дазвол вярнуцца ў заходні абрад, а пасля адмоў у гэтым таемна захоўвалі каталіцкую ідэнтычнасць. Звяртаецца ўвага на тое, што пасля выдання ў 1905 г. указа аб асновах вераця.
Падобныя запісы
Рыбчонак Сяргей Аляксандравіч. Радаводная справа шляхецкага рода Міцкевічаў.
Радавод Адама Міцкевіча ў бок яго нашчадкаў добра вядомы і не з’яўляецца прадметам нашай гутаркі. Нас цікавяць продкі Адама як…
Лісейчыкаў Дзяніс Васільевіч. Візіты уніяцкіх цэркваў 1680-1682 гг. у фондах Нацыянальнага гістарычнага архіва Беларусі
У апошнія дзесяцігоддзі актывізацыі духоўнага жыцця беларускага грамадства значна ўзрасла цікавасць да канфесійнай гісторыі, у тым ліку гісторыі уніяцкай царквы.…
Garkovich Natalya Viktorovna. The “Induced” Reformation: the Inner Processes in the Orthodox Church in the Polish-Lithuanian State (late 16th – early 17th century)
Abstract: The article is dedicated to the inner problems and processes in Orthodox Church of Kiev Metropolitanate at the end…
