На падставе некалькіх соцень публікацый аналізуюцца асноўныя тэндэнцыі развіцця даследаванняў паўстання 1863–1864 гг., праведзеных беларускімі гісторыкамі. Вызначаюцца такія асноўныя тэндэнцыі, характэрныя для сучаснага этапу, як значная актыўнасць даследаванняў і істотнае расшырэнне кола праблем, пытанняў ці аспектаў. З іншага боку адзначаецца наяўнасць некалькіх важных праблем, якія маюцца ў развіцці гістарыяграфіі, – вялікі ўплыў пазанавуковых фактараў, празмерная канцэнтрацыя ўвагі на К. Каліноўскім, нізкая якасць правядзення даследаванняў і няўжытасць шматлікіх крыніц і іх комплексаў. […]
Падобныя запісы
Дзянісаў Уладзімір Мікалаевіч. Касцёлы г. Мінска ў XVI – пачатку XX стст. (паводле дакументаў НГАБ)
На працягу амаль тысячагадовай гісторыі ў Мінску склаліся багатыя рэлігійныя традыцыі. Дастаткова сказаць, што ў канцы XVIII ст. у горадзе…
Пастанкевіч Т.С. Школа для дзяцей пры мазалаўскім манастыры ў ХІХ ст. (Па матэрыялах Нацыянальнага гістарычнага архіва Беларусі).
Школа Для Дзяцей Пры Мазалаўскім Манастыры Ў Хіх Ст. (Па Матэрыялах Нацыянальнага Гістарычнага Архіва Беларусі) Манастыры заўсёды былі не толькі…
Цвор Алеся Сергеевна. Битва под Плевной, кони, люди…: будни уездного города Невеля в годы русско-турецкой войны
Фонд «Витебское губернское правление Министерства внутренних дел, город Витебск Витебского уезда Витебской губернии» (1416) один из самых объемных, хранящихся в…
